حوزه علمیه امام جوادالأئمة (علیه السلام)

حوزه علمیه امام جوادالأئمة (علیه السلام)
این حوزه مقدسه در سال 1393 اقدام به فعالیت کرده و اکنون طلاب مشغول به تحصیل هستند.تولیت این حوزه با امام جمعه محترم نسیم شهر حضرت حجت الاسلام والمسلمین حاج احمد محسن زاده میباشد و هم اکنون مدیریت حوزه برعهده حجت الاسلام والمسلمین حاج صادق جهانگیری میباشد.

۳ مطلب با کلمه‌ی کلیدی «حجت الاسلام داداشپور» ثبت شده است

هدف از هدایت الهی چیست؟

 

پرسش : هدف خداوند از تعلیم سپاس گذاری و ستایش کردن یا هدایت ما دراین جهت چیست؟ (چرا خداوند به ما یاد داده او را ستایش کنیم؟)

مقدمه ای برای پاسخ:

نکته : در علوم عقلی مانند علم کلام ، مباحث عمیقی در این زمینه مطرح شده است که آیا افعال الهی اساساً علت غایی ، هدف یا غرض (به معنای علت غایی) دارد یا خیر؟ برای روشن شدن مطلب ، باید ابتداء معنای هدف و غایت و علت غایی روشن شود.

علت غایی در جایی تصور میشود که فاعل ، فاقد صفت و کمالی باشد و با انجام فعل ، در صدد رفع این نقیصه و رسیدن به آن صفت و کمال است ؛ پس چنین معنایی از هدف و علت غایی در افعال انسانی قابل تصور است ، نه خداوند ؛ زیرا خداوند دارای تمام کمالات است. در نتیجه تصور هدف و غایت برای افعال الهی که تصور علت غایی و غرضی خارج از ذات الهی و زاید بر ذات او ، محال و باطل است . به همین دلیل گفته شده :« افعال الهی متعلق به اغراض نیست ».

اما ممکن است علت غایی را به صورتی تصور کنیم که بتوان برخود ذات هم منطبق کرد ؛ یعنی هدف و غایت را در خود ذات نه در خارج از ذات جست وجو کرد ؛ در این صورت تصور غایت و هدف در افعال الهی نیز قابل تصور خواهد بود ؛ به این صورت که ذات الهی اقتضای افاضه برخی کمالات و رحمت ها را دارد . بر همین اساس گفته میشود خدای متعال هر چه انجام می دهد برای نفع دیگران ، رفع نقص از آنها وبه کمال رساندنشان است نه برای خودش :

                  من نکردم خلق تا سودی کنم                     بلکه تا بر بندگان جودی کنم

درقرآن نیز به موارد متعددی از افعالی اشاره شده است که خداوند آن را به خود نسبت داده است و اهدافی نیز برای آن بیان کرده است ؛ مثلاً خداوند آفرینش انسان با اراده و اختیار خود انتخاب اصلح (عبادت) کند و بر اثر این عبادت ها ، لیاقت پاداش های الهی را پیدا کند و به مراتب عالی تری از قرب به خداوند برسند . (قمر/55)

نتیجه : بنابراین با این وصف ، افعال الهی نیز دارای اغراض و غایاتی است ؛ یعنی خداوند کاری را برای تحقق یک هدف انجام می دهد ، حال چه آن را هدف فعل یا هدف فاعل بدانیم .

و اما پاسخ سوال (همان سوال ابتداء بحث : هدف خداوند از تعلیم شکرگزاری چیست؟)

امام زین العابدین (علیه السلام) در دعای چهل و چهارم صحیفه سجادیه به ما می آموزند که خداوند متعال ما را به ستایش و شکرگزاری هدایت فرمود ، این کار خداوند بی هدف و گزاف نبوده است . هدف و غایت خداوند از این کار ، ارتقای ما به مقام «حمد» و «شکر» بوده است . وقتی به مقام «حامدین» و «شاکرین» رسیدیم ، لیاقت پاداش های بیشتر و بهتر را پیدا خواهیم کرد . اگر این هدایت الهی نبود ، ما از این مقامات و پاداش ها بی بهره می ماندیم .

«الحمد لله الذی هدانا لِحمده و جعلنا مِن اهله لِنکونَ لاِحسانه من الشاکرین و لَیجزیَنا علی ذلک جزاءَ المحسنین»

نکته : به کار بردن این تعبیرات بلند قرآنی : « سنجزی الشاکرین » ، « سَنُرید المحسنین » ، «انّ الله لا یُضیع اجرَالمحسنین»برای بیان همین منظور است .                                                    

آدرس آیات به ترتیب : آل عمران / 145 ، بقره / 58 ،توبه / 120 .

منابع :

قرآن کریم

صحیفه سجادیه ، دعای 44

کتاب صهبای حضور ، آیت الله محمد تقی مصباح یزدی ، ص 37

۱ نظر موافقین ۱ مخالفین ۰ ۲۴ مرداد ۹۴ ، ۲۱:۳۱
منتظران

 

 

 

 

 

بسم‌الله‌الرحمن‌الرحیم
الحمدلله رب العالمین


عَن عَبدِاللهِ بنِ میمون عن الصادقِ جعفرِ بنِ محمدٍ علیهماالسلام عن ابیهِ عن آبائِهِ علیهم‌ُالسلام قالْ قالَ رسولُ الله صلی‌الله‌علیه‌وآله مَنْ سَلَکَ طَرِیقاً یَطْلُبُ فِیهِ عِلْماً سَلَکَ اَللَّهُ بِهِ طَرِیقاً إِلَى‌ اَلْجَنَّةِ (۱)
هر کس راهی را بپیماید برای اینکه علمی را فرا بگیرد، خدای متعال او را در راهی قرار می‌دهد به سوی بهشت.

وَ إِنَّ اَلْمَلاَئِکَ لَتَضَعُ أَجْنِحَتَهَا لِطَالِبِ اَلْعِلْمِ رِضًا بِهِ
از بس [ملائک] از او خشنودند، بال‌هایشان را در زیر او فرش می‌کنند

وَ إِنَّهُ لَیَسْتَغْفِرُ لِطَالِبِ اَلْعِلْمِ مَنْ فِی اَلسَّمَاءِ وَ مَنْ فِی اَلْأَرْضِ حَتَّى اَلْحُوتِ فِی اَلْبَحْرِ
[براى طالب علم هر که در آسمان و در زمین است آمرزش خواهد تا برسد به ماهیان دریا] که حالا اینها را بایستی بیشتر دقت کرد. خیلی نکات گاهی در این هست که حالا حوت در بحر، ماهی دریا چه خصوصیتی دارد که دعا کند. اینها یک دقت‌هایی یک ظرافت‌هایی درش هست که حالا ما بعضی‌ها را ما ملتفت نمی‌شویم. انسان با برخورد با معارف دنیایی گاهی به یک نکته‌ای برخورد می‌کند که می‌فهمد اینی که اینجا مثلاً کلمه‌ی حوت را آورده‌اند این به خاطر این نکته است؛ که حالا فعلاً دست ما خالی است.

وَ فَضْلُ اَلْعَالِمِ عَلَى اَلْعَابِدِ کَفَضْلِ اَلْقَمَرِ عَلَى سَائِرِ اَلنُّجُومِ‌ لَیْلَةَ اَلْبَدْرِ
آن شبی که ماه با ستاره فرق دارد -که ستاره کمکی نمی‌کند و نوری نمی‌دهد اما ماه نور می‌دهد- آن کی است؟ آن شب‌های بدر است؛ شب‌های ماه تمام است. فضل عالِم بر عابد این‌جور است؛ [یعنی عالم] مثل ماه تمام در شب‌های بدر [است] که نور می‌دهد و به دیگران کمک می‌کند و راه را روشن می‌کند. عالم این‌جوری است. ببینید تشبیه، تشبیه روشنِ زیبایی است.

وَ إِنَّ اَلْعُلَمَاءَ وَرَثَةُ اَلْأَنْبِیَاءِ وَ إِنَّ اَلْأَنْبِیَاءَ لَمْ یُوَرِّثُوا دِینَاراً وَ لاَ دِرْهَماً
[علما] پول و ملک و زمین و سرمایه برای ورّاث خودشان نگذاشته‌اند

وَ لَکِنْ وَرَّثُوا اَلْعِلْمَ
[بلکه] علم [به ارث] گذاشته‌اند
این همان قرینه‌ای است که نشان می‌دهد مراد از علم، معارف الهی است

فَمَنْ أَخَذَ مِنْهُ أَخَذَ بِحَظٍّ وَافِرٍ
[و هر که از آن برگرفت بهره‌ی فراوانى برد]


۱) الامالی شیخ صدوق، صفحه‌ی 116

۰ نظر موافقین ۱ مخالفین ۰ ۲۴ مرداد ۹۴ ، ۲۱:۰۵
منتظران

۰ نظر موافقین ۱ مخالفین ۰ ۰۳ تیر ۹۴ ، ۱۹:۱۸
منتظران